Κάθε βράδυ σκέφτομαι όσα περάσαμε κ κάναμε εκείνο τα βράδυ…Ήμασταν και οι 2
παραδομένοι στο πάθος μας. Η λογική δν κυριαρχούσε στην καρδιά μας, μόνο η
τρέλα μας κυρίευε. Σου έλεγα σε αγαπώ συνέχεια σε κάρφωνα με τα μάτια μου,
σε έκαιγα το ένιωθα…Το κορμί σ αναζητούσε το δικό μ…Οι λέξεις περίσσευαν
σειρά πήραν τα χάδια……Σε κοίταγα συνέχεια μέσα στα μάτια προσπαθούσα να
διαβάσω την ψυχή σ…Τι θέλει;;; Τι μπορεί να κάνει για αυτό που αγαπάει. Δν
πήρα απάντηση…Μόνο σιωπή……και οι χτύποι της καρδίας σ να τρεμοπαίζουν…Δν
άντεξα………Έκλαψα στην ιδέα και μόνο ότι ίσως να ναι η τελευταία φορά που θα
σε κρατούσα στην αγκαλιά μ, που θα γευόμουν τα φιλιά σ που θα ένιωθα τα
χέρια σ να με αγγίζουν.Δεν το ήθελα αυτό πάλι……Να φύγω να σε αφήσω
πίσω………όχι δν θα το άντεχα. Αλλά ήρθε η ώρα να φύγω…Όλες οι σκηνές σαν
ταινία περνάνε μπροστά από τα μάτια μ…Θα μείνουν για πάντα στο μυαλό μ…Σε
αγαπώ πολύ….
Τρίτη 30 Οκτωβρίου 2007
Τετάρτη 3 Οκτωβρίου 2007
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)




