Η Πειρατεία σκοτώνει τη μουσική?

Η Πειρατεία σκοτώνει τη μουσική? Μήπως οι κολοσσοί των δισκογραφικών εταιριών παγκοσμίως ''ωθούν'' τον κόσμο προς αυτή την κατεύθυνση?
Μήπως όλο αυτό περί πειρατείας είναι ένα μεγάλο και ανήθικο ψέμα?

Γιατί οι αρμόδιες οργανώσεις και εταιρίες (AEΠΙ / IFPI) που κυνηγούν τους ''πειρατές'', κάνουν τα στραβά μάτια στα 100ντάδες δισκοπωλεία που η μοναδική πηγή εσόδων τους είναι τα πειρατικά CD's εδώ και τουλάχιστον 20 χρόνια? Μήπως γιατί από αυτούς τα ''αρπάζουν''? Μήπως αυτοί είναι οι πραγματικοί ''πειρατές'' της μουσικής και όχι τα εκατομμύρια του κόσμου που απλά θέλει τη μουσική ελεύθερη?
Μήπως όλοι αυτοί που βγαίνουν κατά καιρούς και φωνάζουν (Τραγουδιστές / Στιχουργοί / Συνθέτες), έπρεπε να σκεφτούν πρώτα γιατί ο κόσμος καταφεύγει στην ''πειρατεία''? Γιατί ''προτιμά'' τα πειρατικά CD's και όχι τα γνήσια? Μήπως όλοι αυτοί θα έπρεπε να σταματήσουν επιτέλους την υποκρισία και τον φθηνό θεατρινισμό προς τον κόσμο που τους έφτασε εκεί που σήμερα βρίσκονται, και να στραφούν εναντίον των πραγματικών υπευθύνων της όλης κατάστασης? Όλοι αυτοί οι δήθεν που θέλουν να μας πείσουν πως τα οικονομικά τους ζημιώνονται από την ''πειρατεία'', ίσως θα ήταν καλύτερο να μας πούνε όλη την αλήθεια περί ποσοστών από κάθε CD που συμμετέχουν και κυκλοφορούν. Πόσα είναι αυτά τα ποσοστά που παίρνουν οι δημιουργοί από τις Εταιρίες? Διότι η κοροϊδία και η αυθάδεια έχουν όρια και ο κόσμος έχει πάψει να μασάει το κουτόχορτο και το παραμύθι της όλης κατάστασης!
Μήπως οι εταιρίες θα έπρεπε να κοστολογούν πολύ φθηνότερα τα CDs που κυκλοφορούν και να κοιτάξουνε λίγο και την ποιότητα αυτών μιας και το κόστος ενός CD δεν ξεπερνά τα 4 Euro (με τα πνευματικά δικαιώματα κλπ κλπ)?
Γιατί ''ΚΥΡΙΟΙ'' των δισκογραφικών εταιριών, ο καθένας από εμάς θα χρειαζόταν τον μισθό ενός μήνα για να αγοράσει το 1/10 των κυκλοφοριών του 15μερου!
Κι εμείς θα μπορούσαμε να προτείνουμε νόμους υπέρ της ελεύθερης μουσικής αν είχαμε τα δισεκατομμύρια που εσείς διαθέτετε (χάρη στα εκατομμύρια κόσμου που σας κάνει καθημερινά και πιο πλούσιους για να έχετε περίσσιο θράσος να λέτε όσα λέτε) και σας επιτρέπουν να ''λαδώνετε'' τους εκάστοτε ''λειτουργούς'' κάθε κράτους, πάντα φυσικά προς το συμφέρον σας.
ΑΝ η ελεύθερη διακίνηση της μουσικής έκανε κακό όπως εσείς υποστηρίζετε, τότε οι 5 Δισκογραφικές εταιρίες που υπήρχαν την Δεκαετία ?90 θα ήταν τώρα 1-2 και όχι 30!!Αυτό μόνο ζημιογόνο δεν βλέπουμε να είναι για όλους εσάς, αντιθέτως είναι ίσως η καλύτερη διαφήμιση για το ''εμπόρευμα'' σας, μιας και η μεγαλύτερη μερίδα κόσμου δεν θα γνώριζε ούτε το 10% από τους εκατοντάδες ψευτο-καλλιτέχνες που προωθείτε κάθε τρεις και λίγο παροτρύνοντας τον κόσμο να αγοράσει τα κάκιστης ποιότητας CDs τους!! (κάκιστα από κάθε πλευρά).
Είναι χαρακτηριστική εξάλλου η απάντηση του Μπράιαν Φέρι, όταν τον ρώτησαν τι κάνει για τις χώρες που παρατηρείται μεγάλη πειρατεία των δικών του τραγουδιών....
«Πάω και δίνω συναυλίες», είπε. «Ξέρω ότι έχω εξασφαλισμένο κοινό...»
Το καταλάβατε ελπίζω..!!

Είναι καιρός να σταματήσει αυτό το χυδαίο παραμύθι εκ μέρους των Εταιριών και των διάφορων ''Vampire'' που ζούνε εις βάρος της μουσικής. Είναι καιρός να κατανοήσουν αυτοί οι κύριοι πως η μουσική δεν ανήκει ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ
Βρείτε καμιά σοβαρή δουλειά να κάνετε κύριοι της ΑΕΠΙ και της IFPI, γιατί τόσα χρόνια έχετε ξεζουμίσει τον κοσμάκη που δεν τολμά ούτε ένα ραδιοφωνάκι της κακιάς ώρας να έχει στον χώρο εργασίας του. Ακόμα κι από εκεί τα αρπάζετε, και έχετε το θράσος και τα μούτρα να μιλάτε ΕΣΕΙΣ για πειρατεία.
''ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ'' της μουσικής…. για να μη το πω διαφορετικά!!

Υ.Γ. Αν οι Δισκογραφικές Εταιρίες αφιέρωναν τόσο χρόνο και μεράκι στη μουσική όσο και οι λεγόμενοι ''πειρατές'', τα πράγματα θα ήταν πολύ καλύτερα για όλους, και πάνω από όλα για την μουσική που τόσο ενδιαφέρονται όλοι αυτοί!!

Μην ακολουθείς το μονοπάτι. Πήγαινε εκεί που δεν υπάρχει μονοπάτι και άφησε τα ίχνη σου.

Άκου μάνα

Γεννήθηκα στο ραντεβού της νύχτας με τη μέρα
μια ζεστή καλοκαιρινή Τετάρτη
τα όνειρα ήταν λίγα, τα λόγια ήταν πολλά
και όλοι νιώθανε καλά.
Που το είδος θα κρατήσει και το γλέντι θα αρχίσει
τσάμπα της μάνας μου το δάκρυ είχε κυλήσει
η αγωνία της, ο πόνος, η λαχτάρα
μαζί με τις ευχές και μια κατάρα.
Που άκουσε το άστρο μου και κρύφτηκε στο φως
και από τότε είμαι τόσο μοναχός
και τα γέλια δε κρατάνε, κι οι υποσχέσεις δε μετράνε
και αυτοί που σ' αγαπάνε βλέπεις εύκολα ξεχνάνε.
Και φοβούνται να σταθούν κοντά στο χρόνο
κι από αγάπη δε μοιράζονται τον πόνο
βλέπεις το άστρο το δικό τους φωτίζει εκεί ψηλά
και έτσι όλα πάνε καλά.

Γι' αυτό και 'γω γυρνάω στο φως και τραγουδάω
έπαψα τις μέρες που περνάν πια να μετράω
μαζεύω τα κομμάτια μου και δεν ελπίζω
σε 'κείνα που με θέλουν πάντα, πίσω να γυρίζω.
Σφίγγω τα δόντια μου και έχω παρηγοριά μου
μόνο το όνειρό μου κι όσο αντέξει η καρδιά μου
θα είμαι εδώ και καλά να το θυμάστε
και αφού δε σέβεστε, θα με φοβάστε.
Γιατί εγώ ζώ μόνο ό,τι αγαπώ
φυλάω το ψέμα μου σε σας μόνο να πω
σ' όλους εσάς με το άστρο εκεί ψηλά
που δήθεν νιώθετε καλά.
Γιατι όλα γύρω σας αλλάζουν
ενώ οι μέρες που περνάνε σας τρομάζουν
μα εγώ μακριά πετάω τώρα τις ευχές
δε θα ξαναζήσω ποτέ μου εγώ το χθές.
Γιατί μάνα τα βρήκα όλα μπροστά μου
ο πόνος μου ζωή και διάλειμμα η χαρά μου
πάντα μάζευα ότι έμενε απ 'τη στάχτη
μα η τύχη μ' έχει άχτι.

Άκου μάνα, για όλους έχει ο θεός
Κι ίσως το δικό μου άστρο να 'ναι κάπου εκεί στο φως.
Άκου μάνα για όλους έχει ο θεός.
Και μας χωράει ο ουρανός.